Kościół katolicki w Polsce ma ogromny potencjał. Brzmi to jak „herezja optymizmu”, ale to niezaprzeczalny fakt. No, bo jak to: Kościół? W Polsce?! Przecież młodzież błyskawicznie się sekularyzuje. Naród wymiera; w tym kraju już nikt nie chce mieć dzieci. Biskupi publikują dziwaczne listy o Żydach, nie da się tego w ogóle słuchać. Jedyna pobożność, jaka ma za sobą jakąś masę, to, pardon le mot, kremówkowe popłuczyny po dawnej gorliwości – albo kryptoprotestancka duchowość charyzmatyczna, stanowiąca raczej czynnik rozkładu niż nadzieję na przyszłość. To wszystko prawda – a mimo to twierdzę, że Kościół katolicki w Polsce ma potencjał. Jak to możliwe? To bardzo proste: siła jest zawsze relatywna. Można wystawić do walki obiektywnie niezwykle potężnego zapaśnika – ale przegra on z kretesem, jeżeli przyjdzie mu mierzyć się z jeszcze większymi mocarzami. Z kolei obiektywnie słaby zawodnik może odnieść łatwą wiktorię,